Ook dit jaar kun je weer meestemmen voor de Gouden Loekie verkiezing. Een prijs die genoemd is naar een reclame icoon dat niet meer bestaat. Net als de Johnny Kraaijkamp Award voor musicalsterren, maar dan anders 
De lijst met genonimeerden vind je hier en vorige winnaars hier en hier,
Leuke campagne van SIRE over asociaal gedrag, onder meer dankzij / ondanks de mobiele telefoon:
via.
Michael Jackson, die vannacht stierf na een hartsiltstand, gebruikte twee van zijn hits – Billie Jean en Bad – om Pepsi te promoten als de favoriete cola van een ‘new generation’.
Reclameman Phil Dusenberry die bij de samenwerking tussen Jackson en Pepsi betrokken was, schreef er zelfs een boek over. De titel Then We Set His Hair On Fire verwijst naar het ongeluk dat in 1984 plaatsvond tijdens de opname van de commercial. Door vuurwerk liep Jackson brandwonden op aan zijn hoofd.
Mini-speelfilm Met de wijze waarop de spotjes werden geproduceerd – als mini-speelfilmpjes met een kort verhaaltje – schreven Jackson en Pepsi reclamegescheidenis. Opvallend is dat de zanger bij de commercials zelf nauwelijks in beeld was.
‘De onderhandelingen verliepen moeizaam. Hij wilde niet dat zijn gezicht in beeld kwam. Die eis was een echte dealbreaker. Elk shot moesten we naderhand uitonderhandelen. Hou de stopwatch er maar eens bij, hij is zelf maar vier seconden in beeld’, aldus Dusenberry in zijn boek.
Songteksten De hoge eisen van de popster betekende echter niet dat de samenwerking niet prettig verliep. De suggestie om zijn hits te gebruiken voor de commercials kwam van Jackson zelf. Hij was daarbij zelfs bereid de teksten aan te passen. ‘Dat is geweldig Michael, maar wat doen we met de songteksten’, vroeg ik hem. ”We maken er gewoon Pepsi-liedjes van’, zei hij. Ik voelde me als vijf miljoen dollar’, aldus Dusenberry.
Trendsetter Een reclamedeal tussen de toen nummer één wereldster en een cola-fabrikant was is in de jaren tachtig alles behalve vanzelfsprekend. ‘Hij zette daarmee de trend waarbij het bedrijfsleven popmuziek omarmde’, zegt Ryan Schinman, directeur van Platinum Rye Entertainment, een bedrijf dat beroemdheden koppelt aan bedrijven, vrijdag in de krant USA Today.
‘Die Jackson-commercial brak voor veel bedrijven het ijs om popartiesten te ondersteunen. En zelfs vandaag de dag is die commercial nog een van de meest memorabele aller tijden.’
Vandaag publiceerde SPOT de reclamebestedingen voor televisie over het eerste kwartaal van 2009. En dat gaf een een somber ‘beeld’. Volgens SPOT ontkomt ook de televisiemarkt niet aan de gevolgen van de economische crisis en moet het toezien dat er 10% minder werd uitgegeven in het eerste kwartaal.
De teller bleef steken op € 154 miljoen. SPOT probeert toch nog een positieve wending te geven aan de daling: “Het aandeel van televisie in de totale mediabestedingen is daarentegen zoals verwacht gestegen, omdat de daling bij televisie minder groot is dan bij andere media.”
Op MediaOndrzoek vond ik een interessante analyse. waaruit zou blijken dat er veel te veel geld wordt uitgegeven aan televisiereclame. En ook de STER, die min of meer leeft van reclamegelden van televisie, gaf aan dat we best wel met minder toe kunnen. Maar eerst NUV. Die analyseerde een groot aantal gegevens uit de Media Observer, een onderzoek van TNS NIPO en kwam tot de conclusie dat er op jaarbasis € 190 miljoen te veel wordt uitgegeven aan televisiereclame. Dat is op een spottotaal van € 855 miljoen toch al gauw 22%. Dat is niet niks.
NUV analyseerde de gegevens van in totaal 40 campagnes, waarbij per campagne het mediabudget is afgezet tegen de procentuele toename van het effect. Zo konden van elk mediumtype de kosten per procent effectgroei berekend worden. Voor tijdschriften bedragen de kosten gemiddeld € 9.308 per % groei, voor online is dat € 4.163, waarmee online ruim 80% goedkoper is dan TV. Dus TV is duur, tijdschriften iets minder duur en online goedkoop . . . Uit de berekeningen van NUV blijkt verder dat de ideale budgetverdeling voor het realiseren van een optimaal effect 60%/40% is, waarbij 60% naar TV gaat en 40% naar tijdschriften. Doen we daar internet bij dan moeten de tijdschriften een beetje inschikken. De verhouding wordt dan 60%/25%/15%.
http://www.mediaonderzoek.nl/1284/teveel-tv-reclame/
*De overheid moet fabrikanten van levensmiddelen kunnen verbieden reclame te maken voor ongezonde producten gericht op kinderen tot 12 jaar.* Dat stelt de Consumentenbond. Het plan dat het kabinet vrijdag presenteerde voor de bestrijding van overgewicht is op dat gebied veel te vrijblijvend, aldus de bond. In de nota roept het kabinet de fabrikanten nogmaals op snoepreclames niet meer te richten op kinderen onder de 12. De regering gaat ervan uit dat de branche dat zelf regelt. ‘De ministers Klink en Rouvoet stellen in de Nota Overgewicht dat zelfregulering haalbaar is, maar de Consumentenbond denkt daar na jaren onderhandelen anders over. Of de bedrijven moeten overstag, óf er moet alsnog een wettelijk verbod komen op reclame voor ongezonde producten gericht op kinderen tot twaalf jaar’, licht de Consumentenbond toe. De bond wil ook dat er meer actie wordt ondernomen voor de invoering van duidelijke etiketten en voedingslogo’s. ‘Om de wirwar aan voedingslogo’s tegen te gaan en om de consument echt te helpen bij het maken van de gezonde keuze’, pleit de bond voor een overkoepelend systeem: het verkeerslichtsysteem. Daarbij krijgen alle producten op de voorkant van de verpakking een ‘verkeerslicht’, waarmee wordt aangegeven of een product veel of weinig verzadigd vet, suiker en zout bevat. Zeker nu de levensmiddelenindustrie ervoor pleit om het etiketteren van suiker te staken, moet het kabinet duidelijker stelling nemen, meent de Consumentenbond
*De Ditzo-radioreclame heeft de twijfelachtige eer tot meest irritante van het afgelopen jaar te zijn verkozen. De verzekeringsmaatschappij kreeg vrijdag uit handen van 3FM-dj’s Coen Swijnenberg en Sander Lantinga het Houten Reclameblok 2008.*
Het is de tweede keer dat de radiodj’s de prijs uitreiken voor de meest irritante radioreclame. De luisteraars konden stemmen op de commercial die zij het vervelendst vonden.
De woordvoerder van Ditzo liet aan Coen en Sander weten dat hij toch wel vereerd vindt dat zijn bedrijf de prijs heeft gewonnen. ,,Het is dubbel. Aan de ene kant spreekt de luisteraar een keihard oordeel uit, maar aan de andere kant weten we dat de commercial werkt: Onze naam wordt onthouden.” Om de luisteraars tegemoet te komen heeft Ditzo besloten dat de luisteraars van het 3FM-programma mogen bepalen hoe de reclame van Ditzo dan wel moet worden. Van het leukste idee wordt dan een reclame gemaakt.
Kids and teens encounter far less advertising than do adults as they surf the Web, according to a new report issued by Nielsen Online, perhaps bucking conventional wisdom that the younger, social networking and instant messaging-loving generation is constantly bombarded by banner ads.
Nielsen’s analysis found that kids 2-11 endure the lowest level on ad clutter on the Internet, while the 12-17 group experiences the second lowest level, based on the company’s new “clutter expose” metric for online advertising. Meanwhile, the 65 and older Web surfing crowd sees more ads than any group, reported Nielsen, which found that higher ad clutter correlates with consumers’ ages.
The researcher said its new clutter exposure measures pieces together data from a variety of sources, including it’s own Web site audience reports as well as ad campaign data—include page views, impressions, time spent and even ad pixel numbers. The hope is to give advertisers information on where on the Web they can place ads without getting drowned out.
“Used in conjunction with other metrics, such as unique audience, the clutter measure provides a relative benchmark to help media buyers understand the Web sites that provide the optimal level of impressions within an acceptable amount of clutter,” said Jon Gibs, vp, media analytics, Nielsen Online.
According to the report, kids clutter scores are lower in part because many Web sites aimed at children (such as Webkinz) carry little or no advertising. Meanwhile teens who congregate on sites like MySpace and Facebook also encounter low levels of clutter—perhaps because these sites often have trouble monetizing individual profile pages.
De reclamecampagne van Fortis – Here today. Wheretomorrow? – is het onderwerp van spot op internet. Zo krijgt de sloganmeermaals de variant Here today. Gone tomorrow mee. De bank is echterniet voornemens de campagne stop te zetten, aldus woordvoerder OmaraNahar.
,,Ik begrijp dat de campagne nu dergelijke gevoelens oproept, maar er zit geen negatieve ideologie achter. We willen ermee laten zien waar iemand staat, waar die morgen kan zijn en hoe wij als partner dit doel kunnen helpen bereiken.’’
Fortis-woordvoerder Omara Nahar kan zich de reacties blijkbaar goed voorstellen.
Vrouwen worden vaak als sexy kapstok gebruikt in merkreclames. Jonge vrouwen zitten er niet mee, aldus Journal of Advertising Research.
In de jaren zestig ging de vrouwenbeweging flink tekeer tegen ‘vrouwonvriendelijke’ reclame. Die zou de vrouw op neerbuigende wijze afbeelden en haar reduceren tot sexy stoeipoes. Die klacht is de laatste jaren minder vaak te horen, terwijl er nog steeds volop commercials zijn die vrouwen als seksobject in beeld brengen.
De oorzaak: de jonge vrouwen van nu kijken anders tegen seks aan. Voor hen is seks ook power, een manier om jezelf te profileren. Adverteerders spelen daar graag op in. Gevolg: de seks vliegt je om de oren en de grenzen worden voortdurend opgerekt, wat jonge mensen een vertekend beeld kan geven en/of de indruk kan wekken dat seks iets volkomen vanzelfsprekends is. Brancheorganisaties zouden er goed aan doen afspraken te maken over de wijze waarop seks in reclame mag worden gebruikt.
